Home

08-05-2010; Supportgroup, Counseling en Victoria Street Market

Vandaag hadden we weer supportgroup. Gisterenavond hadden we speciaal even vergaderd om er iets meer structuur in te krijgen. Echter was het vandaag nog steeds een gigantisch chaotische ochtend.. jammer genoeg. Eén van de CSO´s zei: structuur in Afrika.. onmogelijk. Ach het was te proberen, zal het voor de kinderen een stuk leuker maken en voor de vrijwilligers een stuk overzichtelijker en makkelijker. Wij hebben in ieder geval ons best gedaan.. er ligt nu nog een grote uitdaging voor de volgende groep vrijwilligers..
 

01-05-2010; Vrije en vooral vroege zaterdag!
 
Na slechts vier uur slapen werden we wakker gebeld door Michelle. Ze kwam ons meisje (die vannacht bij haar geslapen had) veel eerder terugbrengen dan gepland; er was een telefoontje gekomen en ze moest daar direct heen... Tja dat is het risico bij Bobbi Bear. Dus ik uit mijn bed gestrompeld om mezelf klaar te maken voor een paar zware uurtjes met een 5 jarig meisje! Toen ze er eenmaal was viel het gelukkig erg mee, het is echt een schatje!
 

Mijn hoogste sprong ooit! [/b]
 
Even snel een berichtje tussendoor..


Heb namelijk vandaag toch zoiets fantastisch gedaan. Heb al mijn angsten overwonnen en ben gewoon uit een vliegtuig gesprongen! Voor iedereen die nu verstijft in zijn stoel zit.. Ik zit nu weer geheel veilig en zonder botbreuken op ons terrasje (niets om je zorgen over te maken dus).
 
JA ik heb parachute gesprongen vandaag, samen met een getraind iemand op 3 kilometer hoogte uit een vliegtuig gesprongen! Het was echt zo geweldig! Eerst een vrije val van 20-30 sec, na deze geweldige ervaring ging de parachute open en was het zo ontzettend kalm.. Je kon echt heerlijk relaxt rondkijken; de parachute zelf sturen en rondjes draaien in de lucht (wat ook super leuk was, ging echt heel erg hard en heb nu echt blauwe liezen van dat harnas dat ik aan had) ,dwars door de wolken heen.
 

24-04-2010; Dancing in the rain!
 
Zaterdag was er weer supportgroup. Na het binnenspelen en de lunch hebben we buiten gespeeld met de kinderen en onze eigen versie van ‘Schipper mag ik over varen’ en ‘Annemarie koekoek’ gespeeld. Het was geweldig om te zien hoe enthousiast de kinderen ‘Sailor can I cross the River’ meezongen...
 
Ons meisje met wie we mogelijk met de beer gingen werken, was er jammer genoeg niet. Er waren relatief weinig kinderen, zeker in de ochtend, omdat het ‘slecht’ weer was en de kinderen en vrouwen dan niet zo snel het hele eind hier heen komen lopen. Hopelijk is ze er volgende week wel.
 
Aan het einde van de supportgroup riep Jacky ons bijeen. We zouden namelijk een meisje van 5 in ons huisje krijgen zodra we terug kwamen van ons tripje naar de Drakensbergen. Ik ben heel benieuwd naar dinsdag!
 

19-04-2010; Een gedwongen vrije dag met een trots einde![/b]
 

Hier weer een aantal foto´s van de afgelopen twee weken..

Liefs Wil

Eigenlijk is dit een bericht van twee dagen geleden maar ik kwam erachter dat jullie geen email hadden gehad.. vandaar nog een keertje in de hoop dat het nu wel lukt..

14-04-2010; Edu Toy, Sam en ‘the honor program’.
 
Een drukke en gigantisch volle dag gehad. Al vroeg in de ochtend vertrokken omdat we naar een basisschool zouden gaan om een Edu toy presentatie te geven. Omdat we weer een hele tijd moesten wachten op vervoer (wat hier heel normaal is) kwamen we veel te laat aan bij de school. De presentatie kon gelukkig wel doorgaan maar moest iets ingekort worden. Het was een school met 700 kinderen en slechts 18 medewerkers. De presentatie was op het schoolplein voor een groep van 300 kinderen denk ik.  Geweldig om te zien, al die zwarte koppies bij elkaar! En dan vooral die allerkleinste; ik zal er zo één in mijn koffer meenemen! (das een grapje hoor Cuun :p).

.... is mijn titel omdat ik soms gewoon geen woorden heb voor alles wat ik hier allemaal meemaak...

11-04-2010; het weekend
 
Gisteren was onze eerste zaterdag bij Bobbi Bear. Op zaterdag is er altijd de supportgroup; heel veel kinderen komen hier wekelijks naartoe. Tijdens de supportgroup wordt er gespeeld met de kinderen eerst binnen; tekenen, puzzelen, spelletjes etc. Na de lunch is het de bedoeling buiten te gaan spelen met alle kinderen. Opnieuw de stoelendans gedaan met een hele grote groep kinderen, geweldig om al die kinderen te zien lachen. Tijdens dit alles is er een psycholoog aanwezig die de kinderen stuk voor stuk bij zich vraagt en therapie geeft. Hoop dat ik binnenkort een keertje mee kan kijken met deze psycholoog. .. kan er vast en zeker veel van leren!
 

Kijken of het me dit keer wel lukt..

06-04-2010; This is Africa..
 

03-04-2010; You look like a clown..
 
Vandaag een drukke en chaotische dag gehad. Het begon allemaal met een klopje op onze slaapkamerdeur. Ik kreeg eigenlijk amper tijd om ja te zeggen of er stormde al iemand mijn kamer binnen; Ria, de dochter van Charmaine. Ook zij sprong bijna bovenop me en omhelsde me zeer uitgebreid. Ik was eigenlijk een beetje overdonderd door haar vroege bezoek en het omschakelen naar het Engels was ook behoorlijk moeilijk wanneer je nog geen 5 minuten wakker bent en nauwelijks kleding aan je lijf hebt (het is hier erg warm, vandaag 36 graden!)... Maar wel super zo’n ontvangst!
 

01-04-2010; Een lach en een traan
 
Half zes in de avond schrijf ik dit bericht. We zijn sinds een paar uurtjes bij Sinethemba, het project waar ik vorig jaar ben geweest. Het begon allemaal gisteren om een uurtje of 10 (in de ochtend) toen Anke samen met een vriendin van haar bij de Gandhi aanbelde. Na nog een laatste check zijn we wel wat vroeg richting schiphol vertrokken. Beter te vroeg dan te laat, toch? Cuun heeft ons uitgezwaaid tot we uit het zicht waren; je bent een lieverd! Ik zal jullie heel erg gaan missen maar weet daarentegen dat ik ook opnieuw een droom ga waarmaken, en hopelijk net zo’n geweldige tijd ga hebben als afgelopen zomer.
 

Gisteren sprak ik een oudere dame op een van de afdelingen waar ik werk. Gedurende een groot deel van haar leven heeft zij in Zuid-Afrika gewoond en rondgereisd. Nog steeds heeft Zuid-Afrika een speciaal plekje in haar hart. Deze vrouw is niet meer in staat zelf nog eens terug te gaan, zij zit nu hier in Nederland in een verpleeghuis..

Bij ons afscheid zei ze:
Doe Zuid-Afrika de groeten van me.. 

Hallo allemaal!

Nog 10 dagen en dan vertrekken Anke en ik richting Zuid-Afrika. Ik heb er ontzettend veel zin in.

Ben heel benieuwd... 
hoe het voelt om opnieuw op Zuid-Afrikaanse bodem te stappen, of ik de 30 graden celcius daar nog aankan na 3 maanden sneeuw en ijs, hoe ik opnieuw ontvangen wordt bij Sinethemba (waar we de eerste dagen verblijven), hoe een totaal ander soort project (in vergelijking met vorig jaar) 'Bobbi Bear' me zal bevallen, en of ik hier ook daadwerkelijk weer iets bij kan dragen, of ik mij daar net zo goed en welkom zal voelen als dat afgelopen zomer wel het geval was, of ik opnieuw de kans krijg leeuwen, olifanten en neushoorns in het wild te zien..

Hallo allemaal!
 
Nog maar 40 dagen en ik vertrek opnieuw richting Durban, Zuid-Afrika…
 
Het komt echt dichtbij nu. Ondertussen heb ik het ongelofelijk druk gekregen; voor degene die dit nog niet weten; ik heb een baan! Als psycholoog in een verpleeghuis; ik zit al weer in mijn derde week. 4 dagen per week heen en weer naar Rotterdam viel me na een half jaar weinig werken een beetje tegen. Maar het ritme zit er ondertussen in en ik heb het heel erg naar mijn zin! Kortom; eindelijk gevonden waar ik al zo lang naar op zoek was. Super!
 
40 dagen nog, maar wel 40 dagen waar ik heel veel zin in heb. Vervolgens 6,5 week in Afrika, ook geweldig leuk en opnieuw een absolute droom. De dag nadat ik terugkom van mijn Afrika avontuur direct weer verder in het verpleeghuis in Rotterdam!